Ratowanie tonących

Prócz licencjonowanych ratowników i osób znających chwyty ratownicze, wszyscy inni mogą stosować tylko sposoby pośredniego ratowania osoby zagrożonej utonięciem. Ratowanie pośrednie wymaga, aby ratujący miał pod stopami trwałe oparcie: brzeg, kładka, łódź lub dno (tylko gdy jest płytko). Udzielenie pomocy w formie bezpośredniej jest możliwe wówczas, gdy tonący zachował przynajmniej resztki świadomości i siły. Jest kilka sposobów chwytania i holowania tonącego. Jeśli ratowany po przyholowaniu do brzegu nie stracił przytomności, należy pomóc wyjść mu z wody, zdjąć mokrą odzież, po czym położyć go i ciepło okryć podając w celu rozgrzania i pobudzenia obiegu krwi ciepły napój. Ratujący ma obowiązek przekazania ratowanego po opiekę lekarza. W przypadku, gdy ratowany jest nieprzytomny, należy po wyniesieniu na brzeg, położyć go na wznak z ramionami przy udach, na twardym, płaskim podłożu. Następnie otworzyć mu usta i palcem owiniętym gazą lub jakimkolwiek czystym materiałem usunąć zanieczyszczenia z jamy ustnej (śluz, szlam, pokarm) i przystąpić do wykonania sztucznego oddychania metodą usta usta lub usta nos. W tym celu ratujący klęka z boku przy głowie ratowanego twarzą do niego. Jedną ręką ujmuje głowę leżącego do tyłu, drugą podsuwa mu pod kark unosząc głowę ku przodowi i ku górze tak, by żuchwa ratowanego wystawała przed szczękę górną, a następnie odchyla głowę ratowanego głęboko do tyłu. Następnie ratujący kładzie jedną rękę na czole ratowanego, a drugą na żuchwie (głowa leżącego nie powinna zmienić położenia), wykonuje ustami wdech, przykłada je do ust ratowanego, zaciskając ręką leżącą na czole jego nos i wdmuchuje powietrze, po czym odejmuje usta, robi ponowny wdech i znowu wdmuchuje powietrze do ust ratowanego. Powietrze wdmuchiwać należy 12 do 16 razy na minutę. Oddychanie usta nos wykonuje się w tym samym położeniu tylko ratujący zatyka ręką, leżącą na żuchwie usta ratowanego, a powietrze wdmuchuje do jego nosa, obejmując go ustami. Odmianę usta nos stosuje się przy ratowaniu dzieci lub osób
o wątłej budowie. Sztuczne oddychanie wolno przerwać przed przybyciem lekarza tylko w przypadku, gdy ratowany zacznie sam oddychać.

Cześć, mam na imię Ewelina i pracuję w biurze podróży. Od zawsze chciałam podróżować, gdy zaczęłam to robić, wiele horyzontów przede mną się otworzyło. Chciałabym Wam pomóc wybrać odpowiedni nocleg, miejsce i cel podróży!