Wędrujemy pieszo

Turystyczne tereny naszego kraju są pokryte siecią znakowanych szlaków turystycznych, nizinnych i górskich. Wyznacza je aktyw turystyki pieszej, nizinnej i górskiej PTTK. Szlaki turystyczne:
przebiegają z reguły przez ciekawe, większe zespoły leśne (parki narodowe, rezerwaty), tereny wyjątkowo atrakcyjne, zespoły leśne w pobliżu miast i miejscowości wypoczynkowych, prowadzą dojściami do obiektów turystycznych od środków komunikacji publicznej, a także przez tereny trudne do przebycia (np. bagna), z zasady omijają szosy i drogi o nawierzchni utwardzonej, biegnąc drogami polnymi i leśnymi ścieżkami, a także dolinami i grzbietami górskimi, prowadzi się tak, aby pokazać turystom charakterystyczne dla danego regionu formy krajobrazowe, zabytki przyrody żywej i nieożywionej, zabytki sztuki i kultury materialnej, miejsca historyczne oraz ośrodki tradycyjnej kultury i sztuki ludowej, wytyczą się w miarę możliwości przez najwyższe wzniesienie rejonu, w górach przez partie grzbietowe (ze względu na panoramę), z reguły zaczynają się (lub kończą) na dworcu autobusowym PKS, kolejowym lub przy schronisku turystycznym (domu wycieczkowym), posiadają następujące barwy: czerwoną (szlaki główne), niebieską, żółtą (podmiejskie, spacerowe) i zieloną, czarną (szlaki krótkie, łącznikowe, głównie do oznakowania dojść do stacji kolejowych, szos, schronisk itp.), nie są znakowane kolorem białym, który jest zastrzeżony na górne i dolne paski dla wszystkich rodzajów szlaków, a także na krótkie dojścia do źródeł wody i ciekawych obiektów, znajdujących się w niewielkiej odległości od wytyczonego szlaku. W takich przypadkach początek dojścia oznacza się drogowskazem lub strzałką z ustalonym symbolem obiektu: woda (ź), widok (w), ruina (r) itd., o tej samej barwie nie stykają-się ze sobą,
na początku i na końcu posiadają barwny krążek (w kolorze szlaku) otoczony białym kołem,
biegnące na pewnym odcinku tą samą drogą (czasem nawet trzy) posiadają znaki umieszczone jeden nad drugim. Na początku, a także przy skrzyżowaniu z innymi oznacza się z reguły również drogowskazami z barwami szlaków, miejscowościami docelowymi (nazwami szczytu górskiego) i pośrednimi danego szlaku oraz odległościami ‚w kilometrach lub w godzinach i minutach (w górach). W rejonie o dużej ilości szlaków znakowanych umieszcza się także tablice ze schematycznie przedstawionym rysunkiem przebiegu szlaków w rejonie i podaniem odległości.

Cześć, mam na imię Ewelina i pracuję w biurze podróży. Od zawsze chciałam podróżować, gdy zaczęłam to robić, wiele horyzontów przede mną się otworzyło. Chciałabym Wam pomóc wybrać odpowiedni nocleg, miejsce i cel podróży!